اینور و اونور

به نظر من می‌شه کار سفارشی خوب هم انجام داد. اینم نمونه‌ش. من که خیلی لذت می‌برم از دیدنش. صدای لطیف اخشابی، کلمات عجیب و غریب معلم رو به بند یه موسیقی پرابهت کشیده و با تصاویری به‌جا، می‌ریزه توی چشم و گوش آدمی....

بعد از مدت‌ها سکوت موسیقایی، کم کم دارم دوباره به موسیقی احساس نزدیکی می‌کنم...

شنیدم روح آریایی، شبکه‌های اجتماعی رو مسحور خودش کرده و اگه دیر بجنبیم دیری نمی‌پایه که نسل و نژاد عرب از روی زمین پاکسازی می‌شه. اگه وایبر دم دستتون هست این لینکو بفرستید تو گرو‌ه‌ها تا این طفلیای ملخ خور منقرض نشند. گناه دارند به خدا. آیا رضایت به انقراض یک قوم از آریاییت به دور نیست؟

 

 

 

آشنای قدیمی

نمی‌دونم چرا بعضیا تو بعضی چیزا کودنی می‌کنند؟ 

15 ساله همدیگه رو ندیدیم اما آن چنان خودمونی می‌شه که آدم تعجب درمیاره از شاخ... چه‌طور تونستی بعد از 15 سال این‌قدر زود خودمونی شی؟ حالا خودمونی شدن رو یه کاریش می‌کنم؛ چه‌طور تونستی تصور کنی من همون آدم سابقم؟ یعنی چند درصد هم احتمال ندادی من قدری عوض شده باشم؟ همین درختی که بهش تکیه دادی با 15 سال پیشش فرقی نکرده که انتظار داری منم همون آدم سابق باشم!؟ خود تو همون آدم سابقی؟ 

 

 

پ.ن: هر چی زمان می‌گذره و بیشتر براندازش می‌کنم می‌بینم هیچ تفاوتی با 15 سال پیش نکرده. فکر کنم باید بهش حق بدم؛ قیاس با نفس کرده. بعضیا چه استعدادی دارند تو ثبوت. تو تکون نخوردن از جایگاه فکریشون...